Ο Έρωτας στα Χρόνια της Ελονοσίας. Ι

Στους βάλτους σε γνώρισα.
Στους βάλτους σε έζησα.
Στους βάλτους σ'αγάπησα.
Στους βάλτους σε έχασα.

Μαζί ονειρευόμασταν τη πατρίδα.
Στους άσπρους ξεβαμμένους ουρανούς.
Μαζί μοιραζόμασταν το ίδιο, πικρό ψωμί.
Μόνος σε έκλαψα, τα έλη σαν σε πήραν,
δικιά τους ερωμένη.
Και έμεινα, μονάχος να ονειρεύομαι,
της Ρόδου τον γαλάζιο ουρανό.

M.S